2024 ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਊ ਵਿਕਾਸ ਲਕਸ਼ਿਆਂ (SDGs) ਲਈ ਬਹੁ-ਵਿਸ਼ਯਕ ਪਹੁੰਚਾਂ

ਟਿਕਾਊ ਵਿਕਾਸ ਲਕਸ਼ (SDGs), ਜੋ 2015 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, 2030 ਤੱਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਟਿਕਾਊ, ਸਮਾਨਤਾ-ਅਧਾਰਿਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਜਟਿਲ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁ-ਵਿਸ਼ਯਕ ਪਹੁੰਚਾਂ ਦੇ ਏਕੀਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। 2024 ਵਿੱਚ SDGs ਅਜੇ ਵੀ ਵਾਤਾਵਰਣਕ, ਆਰਥਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀਕ ਆਯਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਗਿਆਨ, ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਮਾਜਿਕ ਨੀਤੀ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜਨ ਸਿਹਤ ਵਰਗੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੂਝਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅੰਤਰ-ਵਿਸ਼ਯਕ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਅਪਣਾਉਣਾ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼੍ਯਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖੋਜ ਪੇਪਰ SDGs ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁ-ਵਿਸ਼ਯਕ ਪਹੁੰਚਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਕਾਦਮਿਕ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਸਹਿਯੋਗ ਕਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨੀਤੀਗਤ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਤਰ-ਵਿਸ਼ਯਕ ਢਾਂਚਾ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਊਤਾ ਵਿਗਿਆਨ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਕਾਸ, ਨੀਤੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀਕ ਨਵੀਨਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਵਿਧੀ (mixed-methods) ਰਾਹੀਂ—ਜਿਸ ਵਿੱਚ SDG ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ 1,200 ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਤਰਾਤਮਕ ਸਰਵੇਖਣ, 50 ਨੀਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗਿਆਨਾਂ ਨਾਲ ਗੁਣਾਤਮਕ ਸਾਖਾਤਕਾਰ, ਅਤੇ 2018 ਤੋਂ 2024 ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ SDG ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦਾ ਦ੍ਵਿਤੀਅਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ—ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਉਹ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁ-ਵਿਸ਼ਯਕ ਪਹੁੰਚਾਂ ਟਿਕਾਊ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਖੋਜ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਢਾਂਚੇ ਕਿਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਖਿੱਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਨਵਯ ਨੂੰ ਸੁਗਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।